Początki Kryptografii sięgają czasów starożytnych. Już starożytni Egipcjanie szyfrowali swoje hieroglify a starożytni Hebrajczycy - niektóre słowa w swoich skryptach. Stosowane metody były dawniej zazwyczaj dość prymitywne i pozwalały na złamanie szyfrów dostatecznie zdeterminowanemu przeciwnikowi. W pierwszej połowie dwudziestego wieku sytuacja ta uległa zmianie. Zbudowano wtedy wiele systemów szyfrowania za pomocą urządzeń mechanicznych, systemy te wykorzystywano podczas drugiej wojny światowej. Część z nich została skutecznie złamana jak na przykład niemiecki system Enigma. Dopiero rozwój elektroniki przyniósł prawdziwą rewolucję pod względem projektowania systemów szyfrujących. Dawał on olbrzymie możliwości wykonywania operacji obliczeniowych niskim kosztem.

Rozwój kryptografii od swych początków był bardzo silnie związany z celami wojskowymi. W związku z tym wszelkie prace z dziedziny kryptografii miały charakter tajny i ich rezultaty nie były publikowane lub wykorzystywane w sektorze cywilnym do lat siedemdziesiątych. Właśnie wtedy, wraz z odkryciem asymetrycznych algorytmów szyfrujących, nastąpił przełom pod względem rozwoju kryptografii. Olbrzymie zainteresowanie w środowiskach naukowych spowodowało lawinowy wzrost ilości prowadzonych badań, już poza kontrolą aparatów bezpieczeństwa poszczególnych państw. Intensywna wymiana informacji, jaka ma miejsce od tego czasu, pozwoliła na ogromny rozwój wiedzy w tej dziedzinie [3, 21].